خدایا کفر نمی گویم ... پریشانم ... چه می خواهی تو از جانم ...مرا بی آنکه خود خواهم اسیر زندگی کردی ..خداوندا  تو مسوؤلی  تو می دانی    که انسان  بودن و ماندن در این دنیا چه دشوار است...چه رنجی می کشد آنکس که انسان است و از احساس سرشار است..(دکتر شریعتی)

نوشته شده در شانزدهم اسفند 1386ساعت 11:9 توسط Quiet| |