دو استکان چای داغ
یک خیابان دراز است که هر روز زنی با زنبیل از آن می گذرد... زندگی شاید ... ریسمانی است که مردی با آن خود را از شاخه می آویزد... زندگی شاید ... طفلی است که از مدرسه بر می گردد... یا عبور گیج رهگذری باشد که کلاه از سر بر می دارد و به یک رهگذر دیگر با لبخندی بی معنی می گوید : "صبح بخیر" - فروغ فرخزاد - > دل دلایلی دارد که عقل از آن آگاه نیست... >> برو توو تاریکی همه چی رو توو نور ببین! (باید اینو بدونیم که بدترین شرایط زندگی من و تو ، آرزوی یکی دیگس)......
زندگی شاید ...
نوشته شده در دوم تیر 1388ساعت
11:17 توسط Quiet| |
| قالب وبلاگ : قالب وبلاگ |
درباره سايت
...و رسالت من این خواهد بود که دو استکان چای داغ را از میان دویست جنگ خونین به سلامت عبور دهم و در شبی بارانی با خدای خویش چشم در چشم هم نوش کنیم.(حسین پناهی)
منوی سايت
آرشيو سايت
پيوند ها
طراح قالب
امكانات سايت